8 wybitnych kobiet, które zmieniły bieg historii

Symfonia o Wielu Twarzach: Fenomen „8 kobiet” w Kulturze i Muzyce

Kiedy słyszymy hasło „8 kobiet”, w pamięci miłośników popkultury natychmiast ożywa kilka ikonicznych skojarzeń. Dla jednych będzie to genialny, pełen czarnego humoru i musicalowego blichtru francuski film François Ozona z plejadą najwybitniejszych aktorek. Dla innych – potężny, pokoleniowy hit muzyczny polskiej sceny rapowej stworzony przez duet Taconafide (Taco Hemingway i Quebonafide) z gościnnym udziałem Bedoesa.

Choć te dwa światy – kino autorskie z Europy Zachodniej i nowoczesny polski hip-hop – dzieli niemal wszystko, łączy je jedno: absolutny geniusz formy, unikalny magnetyzm oraz status dzieł kultowych. Przyjrzyjmy się bliżej temu, co sprawia, że motyw ośmiu niezwykłych kobiet wciąż elektryzuje wyobraźnię twórców i odbiorców.

Krok 1: Filmowy majstersztyk François Ozona

Zaczynając podróż od korzeni wielkiej sztuki filmowej, francuskie 8 Femmes (2002) w reżyserii François Ozona to popis reżyserskiej brawury. Opowieść osadzona w odizolowanej od świata,śnieżnej posiadłości lat 50. XX wieku to klasyczny kryminał z zagadką morderstwa w tle, jednak podany w formie wysmakowanego musicalu.

Geniusz tego obrazu tkwi w obsadzie. Na jednym ekranie spotkało się osiem gigantinek francuskiego kina różnych pokoleń:

• Catherine Deneuve i Fanny Ardant,
• Isabelle Huppert i Emmanuelle Béart,
• Danielle Darrieux, Virginie Ledoyen, Ludivine Sagnier oraz Firmine Richard.

Każda z bohaterek reprezentuje inny wymiar kobiecości, skrywa mroczny sekret i ma motyw, by zabić pana domu. Ozon połączył konwencję Agathy Christie z kampową estetyką, a fakt, że każda z wybitnych aktorek wykonuje w filmie osobną piosenkę we własnej aranżacji, uczynił z tego tytułu unikatowe dzieło nagrodzone m.in. na Berlinale.

Krok 2: Muzyczny sejsmograf polskiego rapu – Taconafide

W zupełnie innej, nowoczesnej rzeczywistości motyw ten odżył na polskiej scenie muzycznej. Utwór „8 kobiet” z płyty Soma 0,5 mg (2018) duetu Taconafide (Taco Hemingway i Quebonafide), z gościnnym udziałem Bedoesa, stał się gigantycznym, platynowym fenomenem.

To numer, który uderza pulsem wielkiego miasta, refleksją nad blaskami i cieniem sławy, pogonią za blichtrem a jednocześnie wewnętrzną pustką. Zwrotki pełne popkulturowych odniesień, niezwykła dynamika między trzema różnymi stylami raperów oraz chwytliwy refren sprawiły, że utwór na stałe wszedł do kanonu współczesnej polskiej muzyki rozrywkowej. Zamiast francuskiej rezydencji mamy tu psychodeliczną, rozświetloną neony warszawską garderobę, w której tłoczą się echa relacji, oczekiwań i emocjonalnego zagubienia.

Dlaczego ten motyw fascynuje?

Zarówno film Ozona, jak i rapowa odyseja Taconafide dotykają uniwersalnego motywu: wielowymiarowości relacji oraz osaczenia przez oczekiwania.

• W filmie kobiety zamknięte w czterech ścianach muszą skonfrontować się z maskami, jakie noszą na co dzień.
• W utworze muzycznym to artysta czuje się osaczony przez wir wydarzeń, relacji i własne ambicje.

W obu przypadkach liczba „osiem” symbolizuje mikrospołeczność, zamknięty ekosystem pełen napięć, w którym nic nie jest czarno-białe. To genialny w swojej prostocie zabieg kompozycyjny – niezależnie od tego, czy patrzymy na niego przez pryzmat francuskiej elegancji i ironii, czy mocnego,bezkompromisowego bitu.

Podsumowanie

Geniusz tkwiący w koncepcji „8 kobiet” polega na jej nieskończonej elastyczności interpretacyjnej. To dowód na to, że silne emocje, tajemnica, konflikt ról społecznych i artystyczna brawura potrafią przybrać formę ponadczasową – urzekającą zarówno na kinowym ekranie, jak i w słuchawkach smartfona.

Fubu Toy review

Ten materiał wideo pozwala usłyszeć oryginalną ścieżkę dźwiękową opisanego w artykule muzycznego fenomenu polskiej sceny rapowej.
http://googleusercontent.com/youtube_content/1